کافی است سری به فضای ولنگار مجازی در کشورمان بزنید، شاید به صورت سطحی و با عمقی کم، مدت ها یا ساعت ها شما را مشغول کند اما به صورت عمیق و اصولی، خیلی چیزی عایدتان نمی شود. این که چرا در کشور ما این فضا به شدت بی در و پیکر و چالش برانگیز است، سوالی است که پاسخ به آن در مجال این یادداشت، نمی گنجد اما تنها به یک مورد اصلی اشاره کنم و آن این که متولیان فرهنگ، رسانه و فضای مجازی در راس، خود بی سوادترین افراد این ماجرا هستند و کسانی اند که به شدت نیاز به آموزش در این حوزه مهم و تخصصی دارند. این مقدمه بهانه ای بود تا به یک طیف فعال در فضای مجازی بپردازم.
بلاگرها، کسانی که دنیا و آمال خود را نه در دنیای واقعی که در صفحات گوشی دیگران جست و جو می کنند که صدالبته منکر یا مخالف این ماجرا نیستم چون در همه جای دنیا و به دلیل گستردگی حضور مردم در این فضا، شرایط ایجاب می کند که خیلی ها وارد این بستر شوند و دنبال نداشته هایشان بگردند. شوربختانه با نگاهی تخصصی به فعالان حوزه فضای مجازی به خصوص بلاگرها شاهد پرداختن به سوژه هایی هستیم که در حوزه فرهنگ و ادب و معیشت، چندان خیری برای جامعه یا نسل جوان ندارند.
بیشترین فعالیت بلاگرها در ایران معطوف شده به چند دختر خانم خوش رنگ و رو که فقط فعالیت فان شخصی و خانوادگی دارند و دنبال فالوور می گردند و پشت فعالیت شان، اندیشه ای نیست. بلاگرهای طنز هم از جمله بالاترین آمارها را دارند که آن هم صرفا پرداختن طنز و بهتر بگویم انواع مسخره بازی برای بیشتر دیده شدن به هر قیمتی است. در حوزه گردشگری، کمی اوضاع بهتر است و در حوزه تبلیغات هم نسبتا تولید محتوای متفاوتی را شاهد هستیم اما نقطه ضعف اساسی بلاگرهای جامعه ایرانی این است که در حوزه مسئولیت های اجتماعی، چندان حرفی برای گفتن ندارند.
بلاگرها که خود را رسانه های غیررسمی عموما تک نفره می دانند، می توانند در کنار فعالیت های تخصصی خود، هر هفته یک بار هم شده به یک چالش اجتماعی بپردازند، نکته ای را به همه گوشزد کنند، همراه دغدغه های اصلی مردم باشند و خودشان را این همه شیک و به دور از جامعه کنونی نشان ندهند، تفاوتی که بین این اشخاص و جامعه رسانه های رسمی است نیز همین است که خبرنگاران عموما برای بیان مطالبات مردم، دیده می شوند اما بلاگرهال تنها دغدغه شان جمع کردن مخاطب بیشتر است بی آن که به فکر معضلات همان مخاطبان عزیزی باشند که ملتمسانه از آن ها استیکر قلب می خواهند. امیدوارم که فعالان فضای مجازی به خصوص آنان که دنبال کننده های زیادتری دارند، کمی بیشتر نسبت به جامعه پیرامون شان احساس مسئولیت کنند و فراموش نکنند زمانی در دل مردم ماندگار و تیک آبی محبوبیت خواهند خورد که از پیک سفره مردم غافل نشوند.
هوشنگ نوبخت
